Gloriana

นานๆ อยากเขียนอะไรที่ไม่เกี่ยวข้องกับการ์ตูนที่ และท่าทางจะยาวซะด้วย

เป็นเรื่องพร่ำบ่นประสบการณ์ความรักตัวเองค่ะ ที่อยากเขียนนี่ก็เพราะ อาจไม่มีโอกาสบอกรักใครอีก

เลยจะเขียนเป็นอนุสรณ์สถานที่ระลึก ว่าชาตินี้เกิดมาชีวิตเราก็มีเรื่องอะไรทำนองนี้เหมือนกันนะ

มาเริ่มกันแต่เด็กเลยดีกว่า

.

.

.

.

เป็นรักแรกที่ประทับใจจริงๆ ค่ะ เพราะคนที่ชอบเป็นคนใจดีมาก ตอนเด็กๆ พวกผู้ชายก็มักจะแกล้งเด็กผู้หญิงกันใช่ไหมล่ะคะ เรานี่เกลียดเป็นที่หนึ่งเลยค่ะ เพราะถือว่าถ้าอยากให้ทำดีตอบก็ทำดีด้วยสิ ไม่เห็นต้องแกล้งเลย 

ขอเรียกเขาว่านาย อ. นะ  คนนี้เป็นข้อยกเว้นค่ะ เขาเป็นคนค่อนข้างมาดแมนนะ ผิวคล้ำหน่อยๆ เป็นที่ยอมรับของกลุ่มเด็กผู้ชายด้วย  วันหนึ่งเด็กผู้ชายกลุ่มหนึ่งก็มาแกล้งกลุ่มเด็กผู้หญิงที่นั่งกันอยู่ โดยขว้างลูกบอลใส่ เรานี่เดือดเลยค่ะเพราะสมัยเด็กเป็นคนเลือดร้อนมาก จะด่ามันอยู่แล้ว

.

.

แต่นาย อ. มาขวางไว้ค่ะ แล้วขว้างลูกบอลกลับเบาๆ ไปที่พวกเด็กผู้ชาย แล้วบอกว่าอย่าแกล้งเขาเลยเราหน้าร้อนผ้าวเลยค่ะ บอกตรงๆ เกิดมาเพิ่งรู้สึกอย่างนั้น เพิ่งมารู้ทีหลังว่าเป็นอาการตกหลุมรัก เขาเป็นคนดีนะเราว่า มีความยุติธรรม รู้จักวางตัว เพิ่งมารู้ตัวว่าชอบเพราะโดนเพื่อนหลอกถามว่าโตขนาดนี้แล้วยังไม่เคยชอบใครเลยเหรอ (แกสิแก่แดด เด็กประถมนะเฟ้ย จะหาแฟนแล้วเรอะ) ไอเราก็นั่งนึกๆ อยู่ว่าเราชอบใครหว่า สมัยนั้นยังคิดแต่เรื่องเล่นอยู่เลย ก็นึกถึงเหตุการณ์กับนาย อ. ได้เลยบอกไปว่าชอบนาย อ.

.

.

ปรากฏว่าเป็นเรื่องเลยค่ะ ข่าวลือแพร่สะพัดอย่างรวดเร็วว่าเราชอบนายอ. โดนล้อด้วย  ตั้งแต่นั้นมาเรากลายเป็นคนไม่ไว้ใจมนุษย์อีกเลย(ไม่เคยบอกความลับอะไรกับใครอีก) เราสงสารนะ นายอ. ก็โดนล้อไปด้วย เราก็เลยห่างๆ เขาไปไม่เข้าไปสุงสิงด้วย เขาจะได้ไม่ลำบากใจ เพราะเขาเป็นที่ชื่นชอบของพวกเพื่อนผู้ชายด้วย

.

.

เป็นอันว่าความรักวัยประถมก็จบลงอย่างเรียบง่าย จริงๆ แล้วเราก็กลับไปเล่นเป็นเด็กต่อ ฮา

ก็แหมอายุยังน้อยน่ะ เรายังอยากจะเล่นมากกว่าคิดเรื่องอย่างอื่น  แต่เรื่องนี้ก็เป็นความทรงจำที่ดีที่ครั้งนึงมีเด็กผู้ชายคนหนึ่งมาปกป้องสาวห้าวอย่างเราด้วย ^^